V E R J A A R D A G 

Vorig jaar vierde ik mijn verjaardag.

Vijfentwintig geworden.

Ik ben dus van dat fameuze millenniumjaar.

Iedereen was bang voor de millenniumbug.

Weliswaar ben ik van hout gemaakt.

Ceder, palissander.

Klankhout, altijd speciaal. 

Zo dienstbaar aan een maker en een speler. 

Een instrument is een verlengstuk

voor wie er op speelt. 

Ook al is het eenvoudig: het resoneert.

Iets van jou binnen met iets daarbuiten. 

Er staat een geboortekaartje in mij.

2000 dus, een kwarteeuw. Waar is de tijd?

Ondertussen heb ik er een paar 

broertjes en zusjes bij gekregen. 

In notelaar, pruimelaar, kerselaar, esdoorn, epicea… 

Niemand behalve maker en speler

keken ooit al in mij naar binnen, denk ik. 

De meesten zijn niet zo geïnteresseerd.

Iedereen heeft een andere passie.

Iedereen beleeft op zijn manier 

aan andere dingen vreugde.

Het kan allemaal!

Hoe mijn Geschwister heten?

Ikzelf ben Les Arbres.

Er is Les Cygenes.The Wheels ook.

Les Libellulles.Tante Jeanne.

Oriana is ook van de familie.

Eentje zweeft nog wat heen en weer 

wat betreft naamgeving.

Voorlopig heet zij Slankie Elegantie.

Ik heb nog nooit aan iemand bekend

dat ik zoveel familie heb.