L e e r
= = = =
Ik wrijf graag
mijn volnerf
leren laarzen,
bij vuurhaarden gezeten,
op de oude wijze
met een witkatoenen
vodje in.
Ze zijn iets
voorbehouden typisch
van de weerkerende
winters vol van
Vriesbijtende kou.
Ze zijn er goed
tegen gewapend
met hun dierlijkheid
van kracht en pracht
van vellenvlakken
over ooit zo
vormvast vlees.
Het ook al deelse
dierlijk vet
masserend op
hun hongerige huiden
mogen smeren.
Merken hoe
het vel zo prachtig
kan verweren na
al die keren dragen
doorheen winters weer
& nare nattigheid
& wilde wind.
Warme laarzen,
voeten diep gestoken
in hun volnervige leder -
ben er lekker ingeduffeld
blij mee als een
gat-in-boterpot gevallen,
voetverwende kind.
