Acht januari. De dag die nog koud en sneeuwwit begon. 

Toch zal het vanavond beginnen regenen. 

Er moet dus nog van de kortstondige witte sneeuwpret genoten worden. 

Terug van school, schieten twee broers en een zusje de sneeuwtuin in.

Ze spelen en rollen erin, ze maken sneeuwengelen.

Ze hangen de plastic en de houten slee aan mekaar.

Een sneeuwbus, goed gevonden. 

Het lijkt wel of ze geen kou hebben. 

De blos op hun wangen zegt genoeg: gezond en gelukkig buiten. 

Zusje is de oudste en neemt de touwtjes in handen. 

Ze hanteert ook graag de sneeuwschep. 

De twee broers hebben hopen plezier samen. 

Gekkigheid, gestoei, gelach. 

Opa is opgetogen. Kindervreugde. Winterpret. 

Daar moet een foto van komen. 

Ze spelen tot ze kletsnat zijn. 

Dan moet alle natte kleding uit. 

Oma legt alles voor de kachel te drogen. 

Nu gaan de lekker warme, droge pyjama's aan.

Ze hebben honger, dus voor het huiswerk willen eten. 

Oma maakte rijst. Die hebben ze liever dan patatjes. 

Daar een worstje bij. En appelmoes. 

Winterkou doet eten. 

Prettig toch, zo'n paar dagen echt ouderwets winter?