L e e r

= = = =

Ik wrijf graag

mijn volnerf 

leren laarzen, 

bij vuurhaarden gezeten,

op de oude wijze

met een witkatoenen 

vodje in.

Ze zijn iets 

voorbehouden typisch

van de weerkerende

winters vol van

Vriesbijtende kou.

Ze zijn er goed

tegen gewapend

met hun dierlijkheid

van kracht en pracht 

van vellenvlakken 

over ooit zo

vormvast vlees.

Het ook al deelse

dierlijk vet

masserend op

hun hongerige huiden

mogen smeren. 

Merken hoe 

het vel zo prachtig

kan verweren na 

al die keren dragen 

doorheen winters weer 

& nare nattigheid

& wilde wind. 

Warme laarzen,  

voeten diep gestoken

in hun volnervige leder -

ben er lekker ingeduffeld

blij mee als een 

gat-in-boterpot gevallen,

voetverwende kind.